Jak poprawnie napisać dialog? Część 2

z 4 komentarze

Kilka pierwszych zasad zapisywania dialogów poznałeś we wcześniejszym wpisie, ale to jedynie wycinek z wszystkich reguł, jakie obowiązują przy zapisywaniu rozmów między postaciami.

W dzisiejszym wpisie omówię pozostałe, oczywiście nie zapominając o monologu wewnętrznym bohatera.

Zatem do dzieła.

8. Jak zapisać dialog, jeśli wpleciesz w niego narrację? Powinieneś oddzielić ją myślnikami z obu stron.

– Lepiej będzie – powiedziała – jeśli ja to zrobię.

 

Jeffery Deaver, Kamienna małpa

9. Kiedy zdarzy się, że wpleciona narracja doprowadzi do zbiegu myślnika i przecinka, to przecinek należy pominąć.

– Tak – wtrącił Fontaine – ale przez dwadzieścia cztery godzinę na dobę nasze filtry bezpieczeństwa uniemożliwiają włamanie. O co ci chodzi?

 

Dan Brown, Cyfrowa twierdza

 

10. Nawet, jeśli po kwestii bohatera pojawia się dłuższa narracja to można wprowadzić dalszą część dialogu.

– Och – odpowiedziała Joan córce. – Trudno było stamtąd zadzwonić. Telefony ciągle nie działały. – Potargała swoje chłopięce włosy. – I przede wszystkim nie było was w domu.

 

Jeffery Deaver, Łzy diabła

11. Jeśli narrator wprowadza dalszą część dialogu za pomocą czasowników oznaczających mówienie, należy na końcu narracji postawić dwukropek.

– Pani mleko – powiedział Skiller i dodał: – Panienko.

 

Terry Pratchett, Równoumagicznienie

12. Wyrazy, wyrażenia, a nawet całe zdania w językach obcych, które pojawiają się w dialogu zapisuje się kursywą.

Si – potwierdził Becker. – Sam.
¿Echo un poco de Smirnoff? – namawiał barman. – Kropelka wódki?
No, gracias.
¿Gratis? – zachęcał. – Za darmo?

 

Dan Brown, Cyfrowa twierdza

13. Przytoczenie cudzych słów w dialogach zapisuje się w cudzysłowie.

– Cały czas powtarzał: „No i dobrze”.

 

Kitty Sewell, Lodowa pułapka

14. Wyrazy lub wyrażenia, które są w jakiś szczególny sposób wyartykułowane w dialogach zapisujemy z użyciem łącznika między powtarzanymi literami, oddającymi wydłużone lub powtarzane głoski.

– N-n-n-n-n-n… – spróbował.
– Mój młody przyjaciel podąża ku magii wyższej od zwykłego rzucania czarów – oznajmił mag.

 

Terry Pratchett, Równoumagicznienie

Monolog bohatera

Warto wspomnieć jeszcze o poprawnym zapisie monologu bohatera, bo książka nie składa się tylko z opisów i dialogów, prawda? Czasem bohater prowadzi monolog wewnętrzny, czyli formę rozmowy samego ze sobą, adresowanej jednak do czytelnika.

1. Wypowiedź bohatera zazwyczaj zapisuje się w cudzysłowie, a odnoszącą się do niego wypowiedź narratora oddziela się myślnikiem.

„Zawsze byłaś idiotką, Jen” – pomyślała Sara ponuro.

 

Magdalena Kubasiewicz, Spalić wiedźmę

2. Jednak, kiedy wtręt narratorski przedziela monolog wewnętrzny bohatera to słowa narratora zapisuje się pomiędzy myślnikami i stosuje się tylko jeden cudzysłów.

„Śmierdzi jak w kiblu u samego diabła — pomyślał delirycznie — i gdyby wewnątrz pomarszczonej skorupy włoskiego orzecha, która niegdyś była jego żołądkiem, znajdowało się cokolwiek, przypuszczał, że zwymiotowałby to natychmiast.”

 

Stephen King, Misery

3. Ale… Jeśli druga część monologu stanowi samodzielne zdanie, to wyrazy, które nie należą do monologu wyodrębnia się na początku myślnikiem, a na końcu kropką, przy czy stosuje się cudzysłów dwukrotnie.

„Wsadziła mnie tu, jak byłem nieprzytomny” — pomyślał. „Podniosła mnie, niezły ciężar. Chryste, ależ musi być silna.”

 

Stephen King, Misery

4. Monologi pomyślane można też zapisywać bez cudzysłowu, a odnosząca się do nich narrację oddzielać przecinkiem.

Jego już nie ma, pomyślała. To nie był on.

 

Marta Krajewska, Idź i czekaj mrozów

 

Tak pewnie będzie wyglądać wiele nocy w moim życiu, pomyślała kwaśno.

 

Marta Krajewska, Idź i czekaj mrozów

I tym sposobem omówiłam wszystkie zasady zapisywania dialogów. Mam nadzieję, że będzie ci teraz o wiele łatwiej pisać dialogi, a wszelkie punkty sporne odejdą w niepamięć.

Zdjęcie: pixabay.com - AnnieSprat

Monika Syminowicz

Monika Syminowicz

Uwielbia łączyć fantasy w thrillerem, ale równocześnie jest przeciwniczką wykorzystywania utartych postaci fantastycznych. Weteranka kursów pisania, które pozwoliły jej spojrzeć na teksty z innej perspektywy, dzięki czemu z każdym dniem udoskonala swój warsztat.
Monika Syminowicz

Latest posts by Monika Syminowicz (see all)

  • K

    „Pomyślała kwaśno” – dziwaczny zwrot.

    • Owszem jest dziwny, ale spotykałam dziwniejsze, choć teraz nie potrafię sobie przypomnieć. 🙂

  • Okeyla

    Co do monologu bohatera, a konkretnie punktu 4. — można zapisać myśl kursywą, a wtrącenie „pomyślał XYZ” po przecinku normalną czcionką? Czy będzie to jednak niepoprawny zapis? 🙂
    Z góry dziękuję za odpowiedź. 🙂

    • Tak również można, choć rzadko spotykam taki zapis w książkach. 🙂