Typowe wzory fabuł Cz.2

z 2 komentarze

klawiatura, długopis, pisanie powieści, fabuła powieści

Miłość, przygodę, władzę i pościg omówiłam w pierwszej części wpisu. Czas na kolejne wzory fabuł.

Chcesz znaleźć skarb?

Ktoś zgubił klucze. Ktoś inny wywiesza ogłoszenia o zaginionej bliskiej osobie. A jeszcze inna osoba marzy o wewnętrznej harmonii.

Wszyscy pragną innej rzeczy, ale droga, którą kroczą jest wspólna. Poszukują.

Od zarania dziejów ludzie szukają to, czego pożądają. Święty Graal? Źródło młodości? Zaginioną rodzinę? Spokój ducha?

A co składa się na taką fabułę powieści?

Bohater mocno odczuwa brak czegoś w życiu. A poszukiwana rzecz/osoba jest mu absolutnie niezbędna. Oczywiście nie obejdzie się bez przeszkód, które bohater musi pokonać. I co najważniejsze, takie poszukiwanie powinno zmienić głównego bohatera. Zazwyczaj pisarze wybierają szczęśliwe zakończenie i bohater zmienia się na lepsze. Ale finał powieści może okazać się mniej przychylny i bohater doznaje uczucia niespełnienia, gdyż poszukiwania zakończyły się fiaskiem. Szukana rzecz nie przyniosła mu ukojenia? Ukochana rodzina nie żyje od dłuższego czasu?

Jak skończy się historia głównej postaci? Ty decydujesz.

Zemsta najlepiej smakuje na zimno

Zabiłeś mi ojca, ja zabiję ciebie. Potem syn tego drugiego zabija osobę mszczącą się i domino leci dalej. A potem nie ma komu przedłużyć swojego rodu, bo wszyscy gryzą kwiatki od spodu.

Zemsta bazuje na silnych emocjach. Policjantowi wymordowano całą rodzinę i teraz szuka zadośćuczynienia? A może nieopierzonemu doradcy finansowemu powierzono ważnego klienta, a potem okazało się, że to była pułapka? I teraz doradca idzie do więzienia. A co jeśli bohater zostaje zdradzony przez osobę, którą uważał za przyjaciela?

Co teraz zrobi twoja postać?

Uzna, że samemu wymierzy sprawiedliwość, czy może będzie czekać na wymierzenie kary poprzez odpowiednie władze?

Przebaczy, czy stwierdzi, że darowanie winy nie wchodzi w rachubę?

Najważniejsze w tej fabule jest to, że bohater musi być na tyle sympatyczny, aby czytelnik wybaczył jego postępowanie, bo zemsta zazwyczaj sprowadza się do brutalnej walki. Zło, które doświadczył bohater nie wynikło z jego działań, ale zraniło tak bardzo, że zemsta to jedyna droga ucieczki od bólu. 

Ja nie chcę być bohaterem!

Są to tak zwani antybohaterzy. Nie dążą do konfrontacji, nie pragną urzeczywistnienia szlachetnej idei, czy też nie pałają żądzą zemsty. I mimo, że nie chcą się angażować to splot różnych okoliczności wciąga takich bohaterów w konflikt.

Osoba grająca główną rolę w powieści stoi z boku społeczeństwa i nie identyfikuje się z nim. Żyje według własnego kodeksu moralnego. Ale pojawia się coś, co burzy porządek jego życia i bohater wpada w wir wydarzeń. Po skończonej walce bohatera z przeciwnościami wraca do swojego dawnego życia, ale może też zmienić swoje nastawienie.

Nie złamiecie mnie

Schemat jeden przeciwko wszystkim, gdzie bohater ucieleśnia moralny kodeks społeczeństwa i musi stanąć w obronie własnych przekonań. W tym wzorze musisz pokazać ogromną wewnętrzną siłę bohatera. Bez tego cała fabuła rozsypie się, zwłaszcza że przeciwników jest wiele, dysponują wielką siłą i chcą zniszczyć obecny porządek świata.

Bohater posiada w sobie charyzmę i potrafi zaangażować do walki osoby pozostające na uboczu. Jest też w stanie poświecić samego siebie w imię wyższej sprawy.

Osiem typowych wór fabuł, osiem sposobów na opisanie twojej historii. Co zrobisz z tą wiedzą? Co tylko zechcesz. Pomieszaj schematy ze sobą, ale pamiętaj, by wybrać podstawowy i na nim głównie się opierać. Z innych bierz niewiele.

Wybierajcie sobie jakiś wzór i mieszajcie go ze swoją indywidualnością:
oto cała wasza sztuka.

Johann Wolfgang Goethe

Zdjęcie: pixabay.com - JeongGuHyeok

Monika Syminowicz

Monika Syminowicz

Uwielbia łączyć fantasy w thrillerem, ale równocześnie jest przeciwniczką wykorzystywania utartych postaci fantastycznych. Weteranka kursów pisania, które pozwoliły jej spojrzeć na teksty z innej perspektywy, dzięki czemu z każdym dniem udoskonala swój warsztat.
Monika Syminowicz

Latest posts by Monika Syminowicz (see all)