Bohater literacki jak żywy cz.2

z 3 komentarze

Wygląd, charakter, czy cel, o których pisałam w pierwszej części to właściwie podstawowe atrybuty bohatera. Jednak bohater może być miałki, nijaki i właściwie taki sam jak reszta osób pojawiających się w twojej powieści. Jak to zmienić?

Przejść do drugiego etapu gry „Frankenstein”.

  

Przeszłość

Kiedy zaczynasz pisać swoją powieść, czy opowiadanie przedstawiasz bohatera w konkretnym momencie. Powiedzmy, że piszesz o filigranowej dwudziestoletniej kobiecie studiującej na kryminologii. Z każdym przeczytanym zdaniem czytelnik poznaje ją, jej przyszłość, ale też… przeszłość. Dlaczego wybrała taki kierunek studiów? Co takiego się zdarzyło, że nie poszła na przykład na filologię angielską? A może to było marzenie z dzieciństwa, bo jej ojciec pracował w policji?

Zastanów się nad książkami, które czytałeś. Czy za każdym razem spotykasz się z retrospekcją, wspomnieniami z przeszłości? Oczywiście. Czasem w mniejszym lub większym stopniu.

Chcesz bohatera 3D? Daj mu wspomnienia.

 

Przeszłość ma więcej zapachu niż gaj kwitnących lilii.

przysłowie chińskie

 

Przyjaciele/wrogowie

Jakie osoby towarzyszą bohaterowi w jego wędrówce? Jest samotnikiem, który stracił wszystkie bliskie mu osoby? Czy może kimś, kto obraca się wśród wielu znajomych? A może istnieje ktoś, kto nie znosi bohatera i pragnie jego upadku?

Żyjesz w świecie pełnym ludzi, gdzie każdy ma swoje poglądy, przemyślenia, krytyczne uwagi. Twój bohater również przebywa wśród innych ludzi, a jeśli nie, to w świecie określonej przez ciebie rasy. Na pewno znajdzie się ktoś, kto go będzie ubóstwiał i ktoś, kto zwyczajnie go nienawidzi.

 

Nawyki/Przyzwyczajenia

Pijesz kawę zawsze o siódmej rano? Musisz mieć posprzątane w domu by móc wypocząć? Książki na półce muszą być ustawione od największej do najmniejszej lub według kolorów? Cóż, pewne przyzwyczajenia rządzą tobą bardziej niż ci się wydaje. I niech twój bohater literacki również je posiada. Może codziennie musi zjeść kromkę z dżemem, albo równo ułożyć rozrzucone przez dzieci gazety? Ty wybierasz.

 

Ulubione rzeczy

Bohater nie żyje w próżni. Otacza się ulubionymi rzeczami, które przywołują wspomnienia, jak ta muszelka z morza Bałtyckiego, gdzie bohaterka spotkała ukochanego. A może puchar syna z meczu piłkarskiego dla juniorów? Albo chociażby sfatygowana i brudna książka ukochanego autora, która zrobiła na bohaterze ogromne wrażenie.

Przykład? Leo Tillman, bohater z „Oszustwa znad morza Martwego” pióra Adama Blake’a, nosił ze sobą maskotkę białego nosorożca, bo ta przypominała mu o zaginionej rodzinie.

Główny bohater to tak samo złożona postać jak człowiek z krwi i kości. Zbudowanie go od podstaw, wepchnięcie w niego życia jest trudne, ale zarazem wspaniałe.

 

Photo: stocksnap.io - Lalesh Aldarwish
Grafika na zdjęciu - Monika Syminowicz

Co jeszcze jest potrzebne do stworzenia bohatera?

Monika Syminowicz

Uwielbia łączyć fantasy z thrillerem, ale równocześnie jest przeciwniczką wykorzystywania utartych postaci fantastycznych. Weteranka kursów pisania, które pozwoliły jej spojrzeć na teksty z innej perspektywy, dzięki czemu z każdym dniem udoskonala swój warsztat.
Monika Syminowicz

Latest posts by Monika Syminowicz (see all)